Foto van de Maand

Veel warme dagen, vermoeidheid en gebrek aan motivatie zorgde voor een wat rustigere maand qua vogelen en fotografie. Maar soms moet je er dan toch even tussenuit om je hoofd leeg te maken of om te controleren of je nog steeds mooie foto's kan maken. Je hoeft dan ook niet ver van huis want vogels, of natuur, kan je eigenlijk overal wel vinden. Het is aan jezelf hoeveel aandacht je geeft, aan welke soorten en op welke momenten. Soms is het dan ook gewoon gewoon goed om stil te staan en te genieten van de soorten die je misschien snel voorbij loopt omdat je ze vaak tegenkomt, maar ook die kunnen er voor zorgen dat je tevreden naar huis gaat.

Op de planning stond een tweedaagse excursie naar Zuid-Limburg met als doel: het vinden van leuke vlinders en libellen. Één nadeel, het was precies in het weekend dat het een hittegolf was en zelfs code rood in bijna het hele land. We besloten toch te gaan en wisten leuke soortjes te vinden maar probeerde vooral ook een hoge temperatuur te verdragen. Dag 1 was de temperatuur 39 graden (gevoelstemperatuur 44) en dag 2 was het 38 graden (gevoelstemperatuur 41). Achteraf was het misschien iets te gek maar we wisten er toch wat leuks van te maken. Zo zorgde deze vlinder weer voor een leuke verrassing want je weet nooit echt waar ze uithangen. Niet alleen klinkt de naam alleen al verkoelend, zit er ijsvogel in zijn naam maar ziet hij er ook nog eens prachtig uit.

Elk jaar gaan we in Augustus op vakantie naar de Weerribben. Een fantastisch natuurgebied met mooie rustige omgeving en genoeg hutten en plekken voor leuke waarnemingen. Helaas is dat al redelijk in het najaar en heb ik soms het idee dat ik dan net te laat ben of de meeste actie al gemist heb. Al heb ik zeker niks te klagen hoor, ik kom altijd met genoeg mooie platen thuis. Maar om dat eens op de proef te stellen besloot ik in mijn eentje een weekendje in het voorjaar te gaan. En wat heb ik genoten. Libellen, vlinders, vogels, zoogdieren en reptielen, alles kwam langs. Als ik in bed lag hoorde ik de Roerdomp zelfs hoempen. Maar mijn mooiste moment was met deze fanatiek zingende Blauwborst, volle borst vooruit en niet schuw. En daar sta je dan in je eentje van te genieten. Wat een privilege.

Mijn moeder heeft niet zo heel veel met vogels maar een paar vind ze toch wel leuk om te zien, o.a. de Blauwborst en de Kluut. Toen ik had verteld dat er bij ons in het dorp een paartje Kluten aan het broeden was werd ze daar toch wel enthousiast van en vroeg wanneer we samen konden gaan kijken. Ik plande een avondje in en aangekomen op de plek konden we ze mooi en rustig bekijken vanuit de auto. Terwijl de een op het nest zat liep de ander wat te foerageren en ze lieten zich leuk zien. Tot mijn oog opeens viel op een klein ralletje voor het riet. Een Porseleinhoen! Mijn moeder had geen idee hoe bijzonder dat was maar dat kon ze op zich wel merken aan hoe ik reageerde. Mijn eerste zichtwaarneming binnen eigen dorp en altijd leuk om ze zelf te vinden.

Als je de Nederlandse vogellijst doorneemt kom je soms soorten tegen die tot je verbeelding spreken. Je raakt gefascineerd door de soort en volgens duikt er, tegen alle verwachtingen, nog één in Nederland op ook! Helaas was het voor mij niet haalbaar die vogel te bezoeken en blijf je toch een beetje met een teleurstelling achter.

4 jaar later, een vogelreis naar Marokko komt op mijn radar. Een land waar ik deze soort in het wild zou gaan kunnen zien en al snel werd de reis geboekt. We vogelen door Marokko en na een paar dagen komen we in de regio waar ze voor moeten komen. Onze eerste doelgerichte poging was gelijk raak. Ik nam er even goed de tijd voor want dit was wel de plek en het moment om deze prachtige vogel vast te leggen. Later hebben we ze nog een paar keer gezien maar die werkte niet zo goed mee als deze, dus uiteindelijk heb ik er goed aan gedaan er even de tijd voor te nemen. Heel blij mee!

Altijd een maand met twee kanten, de temperaturen en de wintervogels heb je inmiddels wel gezien maar er is ook weer hoop met de eerste Grutto's die weer arriveren. Het is dus altijd even volhouden tot het voorjaar begint. Omdat ik dan vaak niet kan wachten loop ik nog een paar laatste rondjes op zoek naar die typische wintervogels zoals bijvoorbeeld deze Vuurgoudhaan. Dit altijd bewegelijke, mooi gekleurde miniatuur vogeltje blijft genieten maar dan ook altijd uitdagend om er een leuk plaatje van te schieten. Soms, met genoeg tijd en moeite, en een beetje geluk krijg je dan toch resultaat.

Toen ik oudjaarsdag nog even een laatste rondje wilde doen om het jaar goed af te sluiten liep dat helaas even iets anders. Bij de eerste stap die ik buiten de deur zet ging het al mis. Het had geijzeld en de grond was spekglad. Ik ging onderuit en viel op mijn cameratas die ik op mijn rug had. Even afkloppen en weer door, dacht ik...

Niet veel later loop ik in de natuur en zie twee Kleine Zilverreigers, een Waterral en een Blauwe Reiger die een Snoek gevangen heeft. Maar helaas, toen ik mijn camera uit mijn tas haalde lag helaas de lens in tweeën...

Ik heb toen een nieuwe lens gehaald en deze moest natuurlijk even uitgeprobeerd worden. Dan kies je even voor makkelijke en meewerkende onderwerpen zoals deze Meerkoet. Wat misschien niet eens zo heel vervelend is aangezien de algemenere soorten toch al snel over het hoofd gezien worden, dus even extra stil staan bij zo'n soort kan geen kwaad.

Vaak is het in deze tijd van het jaar koud en nat, dan moet je soms even wat zin maken om de deur uit te gaan. Gelukkig helpen vrienden daarbij en zo hadden we een dagje met elkaar afgesproken om een rondje te doen op de zuidpier van IJmuiden. In de winter kun je hier leuke soorten zien zoals Steenloper, Paarse Strandloper, Kuifaalscholver, Eider, IJsduiker, en IJsgors die wij hier zagen. Dus het verveelt eigenlijk nooit. Er zwemmen hier ook Bruinvissen en Zeehonden rond maar daar moet je vaak wat geluk voor hebben. Vandaag vielen we echter met de neus in de boter toen deze Gewone Zeehond even wilde rusten op een van de blokken langs de pier. Hij had nog even ruzie met een Grijze Zeehond die ook wel interesse had maar uiteindelijk toch weer vertrok. Hij ging er lekker voor liggen, alsof hij wist dat hij midden in een fotoshoot beland was.

Zelfs in november is er nog vogeltrek te merken of zijn er altijd nog een paar zeldzaamheden die zijn blijven hangen. De najaarstrek van Zwarte Mees was dit jaar groter dan gewoonlijk en nadat ik meerdere meldingen uit de regio langs zag komen dacht ik, dat moet mij toch ook wel lukken. Het is een soort die ik nog nooit dicht bij huis had gezien dus dat voelt toch wat extra speciaal.

Een rondje door 't Weegje bleek erg succesvol toen ik plots roepjes en zelfs zang hoorde van de Zwarte Mees. Helemaal verbaasd was ik toen niet één, niet twee, maar vijf! Zwarte Mezen zich al foeragerend verplaatste door de bomen. Geslaagd en tevreden weer naar huis :)

Oktober, het hoogtepunt van deze maand is voor mij vaak het vogelweekend. 3 dagen lang vogels kijken met nog vele andere vogelaars op het prachtige eiland Texel. Het is dan eigenlijk ook verbazend dat ik nu een foto plaats die daar niet gemaakt is. En dat ik deze maand voor het eerst Giervalk kon vastleggen en 2 lifers zag als Kleine Kokmeeuw en Vorkstaartmeeuw. Maar uiteindelijk eindig met een foto van de IJsvogel. Niet dat die andere foto's niet mooi zijn maar deze is extra bijzonder. Op vrijdag ochtend sta ik op het punt te vertrekken naar het Texel-weekend als mijn gevoel mij zegt dat iemand mij aanstaart. In mijn ooghoek zie ik vanuit het keukenraam hoe ik recht aangekeken wordt door een IJsvogel. Voorzichtig pak ik mijn camera en klik af terwijl hij mij nieuwsgierig aankijkt. Prachtig begin zo van mijn dag, en weekend. En dat zonder ook nog maar buiten de deur geweest te zijn.

Het is september, en storm op komst. Veel mensen blijven lekker warm thuis maar wij vogelaars worden er blij van. Het betekend goede kansen op zeetrek en ook ik begaf mij richting de Maasvlakte voor een dagje over zee turen. In de ochtend trokken er massaal Kleine Jagers langs, ik heb ze niet allemaal gezien maar het waren er meer dan 100!
Aangezien ze normaal nooit zo dicht aan land komen bood het uitstekende kansen voor een foto. De grootste groep die we zagen was 9 vogels tegelijk en ook noemenswaardig waren de 12 Vaal Stormvogeltjes die we langs zagen vliegen.

Augustus is de maand van de zomervakantie. Voor mij betekend dat 2 weken lang volop vogelen! We gaan al jaren naar De Weerribben en het gebied verveelt nooit en blijft met verrassingen komen. Het zijn eigenlijk teveel momenten die je allemaal wilt benoemen maar aangezien deze soort toch voor mij een groot favoriet is heb ik gekozen voor deze.
Op de heenweg stop ik altijd even bij de Oostvaardersplassen om te kijken of er nog een Zeearend te zien is maar daar zijn ze meestal toch wat ver. Toen ik tijdens de vakantie een bezoekje wilde maken aan de vogelkijkhut De Auken werd ik dan ook bij het uitstappen al blij verrast met deze laag overvliegende gigant!

Om nog even bij de sterns te blijven, ik moet zeggen dat ik wel steeds meer fan begin te raken van deze soortgroep. Een dagje Texel werd dan eigenlijk ook vooral opgevuld met het proberen vast te leggen van deze prachtige kolonie Grote Sterns die vanwege vogelgriep toch een aantal lastige jaren hebben gehad. Maar nu was het weer een volle bak herrie en een komen en gaan van ouders met voedsel. Ik schat de kolonie toen ik er was op zo'n 2500-3000 vogels!

Begin dit jaar ben ik met een groepsreis naar Lesbos geweest om te vogelen, paar weken later werd er afgesproken nog eens een reünie te houden. Ongeveer de helft van de groep kwam opdagen en zo vogelde we samen de Zouweboezem door. Een prachtige plek met onder andere een Purperreiger kolonie en er liggen vlotjes voor de Zwarte Sterns waar ze gretig gebruik van maken. Er is hier ook een vlonder die uitkijkt over deze vlotjes en de sterns vliegen je hier dan ook letterlijk om de oren. Ik vond het dan ook even een leuke uitdaging om ze in vlucht op de terugweg naar hun jongen vast te leggen. Deze vond ik, met name ook door de achtergrond, erg goed gelukt!

Het Dwingelderveld, één van mijn favoriete gebieden in het land maar omdat het best een eind rijden is kom ik er weinig, en als ik er kom is het vaak tijdens een vakantie als het al wat meer najaar is. Ik dacht nu dus eens wel de rit er voor over te hebben en het gebied eens in het voorjaar te bezoeken. Het was een leuk rondje met Wielewaal, Wespendief, Zwarte Specht en Fluiters. Bij het kijkscherm had ik altijd al te vergeefs gezocht naar de Geoorde Futen die hier zouden moeten zitten. Eén keer wist ik er eentje te vinden maar toen was hij al in winterkleed. Ik was dan ook verrast dat er gewoon eentje vlak vooraan zwom en lekker aan het jagen was. Heel vet toen hij ook nog met een Kleine Watersalamander boven kwam zetten. Ik stond weer eens op op het juiste moment op de juiste plek.

Het voorjaar komt inmiddels lekker op gang dus we gaan weer voor een rondje bij de Zevenhuizerplas. Even lekker op mijn gemak een fotorondje doen. Er zitten leuke soorten als Blauwborst, IJsvogel, Baardman, Blauwborst maar zo ook de Cetti's Zanger. Ik hoor ze hier bijna overal maar zich laten zien? Ho maar! Ik was dan ook zeer verbaasd dat er vlak naast mij eentje begon te zingen waardoor ik hem goed kon lokaliseren. Het duurde nog even voor hij even stil wilde zitten maar toen hij dat eenmaal deed was het ook gelijk raak. Mijn beste foto van deze soort.

Even een kort rondje dichtbij huis. De Zevenhuizerplas. Het weer was wat winters en er was niet zo heel veel te doen. Toch even een snel kort rondje, je weet maar nooit wat je tegenkomt. Ik weet dat er Krooneenden rondhangen hier maar ik zie ze niet zo heel vaak, laat staan van dichtbij. Tot mijn verbazing zag ik dit prachtige mannetje foeragerend vlakbij een van de vlonders. Telkens als hij onder dook kon ik een stukje dichterbij komen en wist ik uiteindelijk best wel een leuke plaat te maken. Zo zie je maar weer, het loont om toch even naar buiten te gaan. Ook als je soms wat minder zin hebt.

De Klapekster, ik ben groot fan van de klauwieren dus dat ik hem al 3 jaar niet gezien had moest toch verandering in komen. De eerste poging mislukt helaas, de dag ervoor was hij nog gezien maar ik kon hem nergens vinden. Een tweede poging een paar dagen later, dit keer op het Leersumse Veld bleek meer succes te hebben. De vogel was redelijk makkelijk te vinden maar bleef toch vooral op grote afstand. Ik was eigenlijk al weer op de terugweg naar de auto toen ik vanaf de andere kant langs de plek liep. Ik zag hem weer zitten en hij was wat aan het jagen. Hij vloog plots op, en landde verbazingwekkend in een struikje vlakbij! Ik heb 3 foto's kunnen maken voor hij weer door vloog.

Het is maandag 13 januari, ik ben een dagje vrij en besluit een rondje Noord-Holland te doen. Er worden veel zeldzaamheden gemeld maar het lukte me niet om ze te vinden. Toen ik op weg was naar de locatie van een Ringsnaveleend kreeg ik een appje. Aangezien ik aan het rijden was liet ik mijn auto hem voorlezen (wat een luxe tegenwoordig). Ik hoorde "texel.waarneming.nl", en "Nieuwe voor NL". Mijn hartslag versnelde en mijn koers veranderde direct naar Texel. Bij een stoplicht keek ik even snel om welke soort het ging en snapte er niks van toen er "Brileider" stond. Wat een geluk heb ik weer dat ik vrij ben, en al een aardig eind op weg ben, normaal is het ruim 1,5 uur naar de boot maar nu hoef ik nog maar 40 minuutjes. Ik haal de eerst mogelijke boot en kom als één van de eerste vogelaars van het vaste land aan op de locatie. Een hoop blije mensen, ongeloof en heerlijk om vroeg aan te kunnen schuiven en te kunnen genieten van het hele tafereel wat zich ontwikkeld.

Omdat ik in December weinig gevogeld heb en al helemaal geen leuke plaatjes heb weten te maken vul ik hem maar even op met dit leuke plaatje van een overwinterende Roze Spreeuw op Texel, welke ik in oktober wist te fotograferen.