Foto van de Maand

Zie mijn Blog voor meer info en foto's.

Op een doordeweekse woensdag avond besloot ik vanwege het mooie weer en de late zonsondergang nog een rondje te lopen bij Willeskop (Tip van mijn vader)
Toen ik net uit de auto stapte en mijn spullen nog niet eens uitgepakt had vloog er al een Zwarte Ooievaar over. Er loopt een lang pad met links water en rechts weilanden en je loopt door een soort bomenlaantje. Nog een aantal leuke vogels en andere soorten kunnen zien maar op de terugweg kwam me dit beest tegemoet gerend. Ik had hem nog nooit eerder gezien en wist niet meteen waar ik mee te maken had. Het enige wat toen in mij omging was foto's maken.

Iets van deze vogel spreekt mij aan, het geheimzinnige gedrag in het riet. De mooie harde rauwe klanken die voorkomen uit zijn zang. Weet niet precies waarom maar hij staat hoog op mijn favorietenlijstje. Dit jaar wilde ik graag genieten van deze soort en ben ik daarvoor naar Den Haag gereden omdat een vogel zich daar goed liet horen en regelmatig ook te zien was. Maar dat hij zich zo goed zou laten zien had ik van tevoren ook niet gedacht. Wat heb ik genoten en wat is het een prachtige vogel om te zien en om te horen!
2 Dagen later heb ik zelf nog een Grote karekiet gevonden, iets dichter bij huis dit keer. In het Bentwoud.

Er stond weer eens een rondje Limburg op het programma, met op de planning soorten als Duinpieper, Rode Wouw en Oehoe. Al deze soorten heb ik wel kunnen zien maar over het algemeen te ver voor goede foto's. Deze Tapuit liet zich echter geweldig zien, in een heuvelachtig landschap was het makkelijk om op ooghoogte te komen voor de foto. Ook spreekt mijn het kleuren palet van deze foto mij erg aan.

Eind maart ben ik samen met mijn vader en mijn zussen een weekendje naar het eiland Tiengemeten geweest. Om een beetje te ontspannen maar zeker ook voor de natuur en de vogels. Zeearend is een soort die regelmatig te zien is op en rond het eiland maar je moet natuurlijk wel zoeken. De eerste 3 dagen helemaal niks en ik begon bijna de moed al op te geven aangezien we in de ochtend van de 4e dag het eiland al weer zouden verlaten. Toch werden we nog getrakteerd met een Zeearend waarneming toen we die laatste ochtend een laatste ronde deden. We zijn niet gelijk naar huis gegaan maar zijn eerst nog even wezen wandelen bij het Volkerakmeer waar deze foto gemaakt is. Deze prachtige vogel kwam laag over circelen terwijl hij belaagd werd door een aantal (Storm)meeuwen. Het was de 3e Zeearend die we mochten zien die dag. Eind goed, al goed!

Een geheimzinnig soortje, De precieze locaties zijn online slecht te vinden omdat de soort erg kwetsbaar is en goed beschermd worden. Maar gelukkig wist ik nog de locatie waar ze vorig jaar goed te zien waren en merkte dat meerdere mensen weer met foto's van buidelmezen kwamen. Zouden ze er dan toch weer zitten? en ja hoor, bij aankomst gelijk... meerdere fotografen in beeld. Dan zal die buidelmees er ook wel zitten. Er zijn er in totaal 3 gezien maar ik had er maar eentje voor de lens maar daar heb ik wel uitbundig van mogen genieten. Wat zijn dit toch leuke vogeltjes.

Het zijn niet altijd de meest zeldzame of meest bijzondere vogels waar je blij van word. Zelf werd ik heel blij van deze plaat, geschoten op de Brouwersdam. In de winter is dat heerlijk vogelen, lekker warm vanuit de auto. Over winter gesproken, ja het was zowaar (een weekje) winter in Nederland en tijdens één van de sneeuwbuien zag ik de ekster zitten. Ik zat lekker aan een patatje maar die legde ik toch maar even aan de kant, de kleuren van de ekster met dit winterweer spraken mij erg aan en daar legde ik zelfs mijn lekkere warme maaltijd voor aan de kant. Geen spijt van!

Één van mijn meest favoriete wintergasten, maar misschien komt dat gewoon omdat ik groot fan ben van de klauwieren. Ja, de klapekster is een klauwier en alleen in de winter kun je ze in ons landje tegen komen. Al zijn de aantallen tegenwoordig niet zo heel geweldig meer hebben ze altijd wel vaste plekjes waar ze elk jaar te zien zijn. Deze vogel liet zich van zijn mooie kant zien tijdens een wandeling door het gebied van de Sallandse heuvelrug. Meerdere keren heb ik daar al mogen genieten van deze prachtige vogel.

5 november, een melding van een ijsduiker bij de Zevenhuizerplas. Voor mij gaan ze dichter bij huis niet komen denk dus dan is het altijd leuk om even een kijkje te nemen. De eerste keer kon ik hem niet vinden en was het eigenlijk ook al iets te laat qua licht. Paar dagen later bleek goed uit te pakken en zwom de vogel vlak langs de kant in het laatste avondlicht. Helaas werd de vogel steeds zwakker en is uiteindelijk in de opvang overleden.

Tijd van de vogeltrek, veel vogels zijn op tocht naar de warmere landen en zijn (te) druk bezig met het zoeken naar voedsel. 17 oktober was ik naar de Maasvlakte en merkte al snel dat de goudhaantjes vol op trek waren. Zelfs op de basaltblokken waren foeragerende goudhaantjes te zien, best apart wel. Aangezien ze zich niet stoorde aan mijn aanwezigheid heb ik eens de moeite genomen ze goed vast te leggen. Een hele klus want wie ze kent weet hoe klein en snel ze zijn maar moet zeggen dat ik toch wel een beetje trots ben op deze plaat.

De ijsvogel is altijd wel te zien geweest in mijn tuin (wonen naast een sloot) maar dan maar een keer of 2 per jaar. Laatste tijd wordt hij steeds vaker gezien soms zelfs dagenlijks dus ik wilde hem proberen vast te leggen. Was benieuwd of het om een mannetje of vrouwtje ging en dat is op een foto toch het makkelijkst te beoordelen. We hebben standaard al een tak boven de sloot hangen waar hij regelmatig plaats neemt. Heb mijn camera opgesteld en gefocussed op de tak in de hoop hem in beeld te krijgen. Zelf ging ik binnen zitten en keek ik via mijn mobiel live mee met mijn camera om zo de ijsvogel alle rust te geven. Het was even geduld hebben maar daar was hij dan. Precies in beeld en hoefde alleen maar via mijn mobiel scherp te stellen en af te drukken. Zijn snavel is volledig zwart dus het gaat hier om een mannetje, doel geslaagd!

1 Augustus weer eens een hut gehuurd van Han Bouwmeester, ditmaal hut HBN-6. Interessante hut waar je vooral veel geluk moet hebben. Ik had gezien dat de IJsvogel veel gezien werd voor de hut en had goede hoop maar ja, na 10:00 uur nog steeds niet de IJsvogel. Wachten werd beloond en hij kwam in de middag meerdere keren voor de hut, zelfs vissend op nog geen meter afstand. Toch heb ik dit ruimere beeld verkozen tot foto van de maand. Volkomen terecht natuurlijk!

Op vakantie bij de Weerribben, helaas slecht weer maar dat is natuurlijk geen smoes om niet naar buiten te gaan. De vogels moeten natuurlijk toch ergens zitten. Tijdens zulk weer is het heerlijk om te vogelen vanuit de auto en kan je soms redelijk dichtbij komen. Zo ook bij deze putters die zich te goed deden aan de zaden van de distels.

Het was 23 April, ik had een vrije dag van werk maar even niet zo de behoefte aan het kijken/zoeken naar vogels. Wat tegenwoordig steeds minder voorkomt. Rond een uur 4 kreeg ik dan toch de melding binnen dat er een Balkankwikstaart was gezien in Lentevreugd. Ik ken het gebied redelijk goed en ligt op een ruim half uurtje rijden dus hup, spullen pakken en rijden.

Bij aankomst nog niks gehoord of te zien van het vogeltje dus ik besluit maar even een rondje door het gebied te lopen in de hoop dat ik hem misschien verderop tegenkom. Toen ik na een half uurtje rondstruinen terugkwam op de plek waar de meeste mensen stonden bleek hij 10 minuten daarvoor gezien te zijn. shit denk je dan, heb ik weer. Na een paar minuutjes wachten kwam hij dan toch weer tevoorschijn en kon ik hem zeer goed bekijken!

Zaterdag ochtend, vroeg op voor mijn ochtend rondje door het Bentwoud (Zuid-Holland). Het is het begin van het voorjaar, de fitissen en tjiftjafs zingen voluit. Zwartkoppen en Grasmussen laten zich goed horen. Maar toen ik bij een kleine plas aankwam zag ik deze futen midden in hun baltsritueel. Half tijgerend dichterbij en zo laag mogelijk om op ooghoogte te komen.

Weer een prachtig voorbeeld van een foto uit een fotohut. Een hele dag lang doorbrengen in een hutje op een, uit veiligheid, niet te noemen locatie. Hopend op leuke soorten natuurlijk maar daar kan je alleen maar op hopen, stil zijn en geduld hebben. Ik had het geluk deze keer meerdere Geelgorzen voor de camera te krijgen en kon mij aardig uitleven met het proberen van verschillende standpunten. Dit was toch wel mijn Favoriet.

Het was tijdens een rondje wandelen in Lentevreugd, één van mijn favoriete vogelgebieden in Nederland dat ik in de verte al de biddende torenvalken zag. Eenmaal in de buurt gekomen gingen ze helemaal los en leken zich niet te storen aan mijn aanwezigheid. In hoge snelheden gingen ze door de lucht achter elkaar aan tot uiteindelijk dit mannetje (te zien aan de grijze veren op de kop) plaats nam in één van de struiken vlak bij mij om even bij te komen. Ik probeerde nog om iets dichterbij te komen maar hij had me als snel door. Snel een paar foto's genomen om hem vervolgens met rust te laten.

De Brouwersdam, prima locatie voor een dagje vogelen als het ook wat minder goed weer is. Een brede weg loopt pal langs de zee wat het erg makkelijk maakt om vanuit je auto de kust- en zeevogels te bezichtigen. Zo is hier deze foto tot stand gekomen. Autoraam naar beneden, lens op de rand leggen en even geduld tot de vogel langs komt lopen en het zonnetje even doorbreekt. Na enig geduld, de zon wilde nog niet echt meewerken, kon ik toch dit plaatje schieten. De steenloper op een ondergrond die zijn naam eer aan doet!

Eens in de zoveel maanden huur ik een vogelhut. Een hele dag in een hutje zitten naast een vijvertje en voederplaats op een meestal afgelegen/privé terrein. In plaats van het op pad gaan en zoeken naar de vogels is het hier een beetje hopen dat er leuke soorten langskomen. Maar dat maakt het ook weer leuk, dat beetje spanning van wat zal er nog komen. En daar was hij dan, de Kuifmees. Dringend opzoek naar een watertje om al het vuil tussen zijn veren vandaan te spoelen. Heel even wachten tot hij zich op zijn gemak voelt, heel voorzichtig de camera bijdraaien en dan is het plaatjes schieten.