Foto van de Maand

Weer een uil? Jazeker, het blijven geheimzinnige soortjes die je zelden ziet als je niet weet waar ze zich schuilhouden. Maar inmiddels zijn er ook van deze soort minimaal twee nesten met jongen gevonden in mijn woonplaats. Deze oudervogel trof ik zeer toevallig na een rondje fietsen. Het was aan het begin van de schemer en was op weg naar huis toen ik opeens vlak naast het fietspad een uil zag jagen boven het veld. Nog nooit zag ik een uil jagen terwijl het nog "licht genoeg" was voor foto's maar de jongen moeten eten en vragen om veel muizen. Hierdoor gaan de uilen soms al wat vroeger jagen en mocht ik daar dus getuige van zijn. Ik stond rustig te kijken en hij trok zich vrij weinig van mij aan. Hij kwam zelf dichterbij en kwam soms tot op enkele meters langs gevlogen! Blijft uniek als een vogel zich van zo dichtbij laat zien.

Begin van het voorjaar, de eerste leuke soortjes worden weer gemeld en sommige vogels zijn al aan het broeden of, zoals deze bosuil, al even klaar. Eind april kwam er een melding dat we weer eens jonge Bosuilen hadden in mijn woonplaats. Na een avondje zoeken kon ik helaas nog niks vinden en even leek het er op dat ze toch verdwenen waren. Blijkbaar wisten ze zich gewoon goed schuil te houden en kon ik een paar dagen later 2 jongen en een ouder bewonderen. Voor het eerst dat ik jonge Bosuilen zag en voor het eerst dat ik een volwassen Bosuil zo goed (in daglicht) kon bekijken. Weer een ervaring rijker!

Ik heb in maart niet heel veel gefotografeerd. Ook heb ik nog een tijdje met een nieuwe camera rondgelopen om te testen. Niet zo'n grote zware spiegelreflex maar eentje met digitale zoom. Minder kwaliteit, wel meer bereik. Omdat er een reis gepland stond naar het buitenland en ik op die reis niet mijn grote telelens wilde meeslepen. Het grote bereik zorgt voor makkelijker bewijsplaatjes maken maar echte topplaten heb ik er niet mee gemaakt. Deze foto van een grutto kwam dan nog het meest in de buurt.

Sta je even lekker te douchen, klopt mijn pa opeens op de deur. Er zit een Sperwer in de tuin met prooi. Snel afgedroogd en mijn camera gehaald. Het was nog even prutsen met het juiste standpunt vinden omdat hij precies op een plek in de boom zat waar ik slecht zicht op had maar ik had een doorkijkje gevonden. De Sperwer had een Roodborstje te pakken en heeft die helemaal op zitten peuzelen. Zelfs de pootjes gingen naar binnen. Ik heb ook een stuk kunnen filmen wat je hier op mijn YouTubekanaal kunt bekijken.

Een melding krijgen van een Oehoe in eigen regio? Dat is toch wel het meest onverwachte wat mij overkwam tijdens een toevallig dagje vrij. Ik hoefde dus ook niet te twijfelen om die kant op te gaan want dat wil je gewoon met eigen ogen zien. Eenmaal ter plaatse was de vogel nog niet teruggevonden maar werd dankzij wat fanatieke vogelaars al snel gelokaliseerd. De vogel zat rustig in een boom wat om zich heen te kijken. Een hagelbui leek hem niet zo veel te doen maar zijn aanwezigheid was ook onder de kraaien niet onopgemerkt gebleven waardoor hij wat actiever werd. De volgende dag was hij al weer gevlogen, ik vermoed naar een plekje zonder die irritante kraaien.

Nog zo'n leuk soortje wat in de winter een stuk talrijker is dan de rest van het jaar en dat geeft ook meer kansen voor leuke foto's. Als je ze vaker tegenkomt is de kans ook groter dat je er een treft die wel mee wilt werken, al blijven het erg kleine en vlugge vogeltjes. Maar bij het maken van deze foto had ik toch wel het idee dat ik de soort wel een beetje had uitgespeeld. Als vogelaar en op de tweede plaats pas fotograaf denk ik dat het lang zal duren voor ik een foto maak van een Vuurgoudhaan waar ik meer trots op ben dan deze. De houding, de setting, de kleuren, wat mij betreft klopt hij gewoon!

Tijdens een rondje op de Zuidpier bij IJmuiden kwam ik deze typische wintergast tegen. Zoals ook aan de foto te zien heeft de soort een voorkeur voor een rotsachtige ondergrond en komt uitsluitend langs de kust voor. Op zulke plekken zoals de pieren of de Brouwersdam (ZL) zul je de soort dan ook al snel tegenkomen. Ze zijn vaak snel en actief en hebben niet altijd zin om te poseren voor een foto. Al wilde deze met wat geduld prachtig meewerken.

Een vogel die toch wel algemeen is maar waar je misschien toch niet genoeg aandacht aan besteed. Want als je er eens goed naar gaat kijken zijn het prachtige en unieke vogels. Soms heb ik het geluk om vogels vanuit mijn dakraam op ooghoogte te kunnen bekijken in de boom naast ons huis en kan ik redelijk dichtbij komen, dit keer lukte het om deze spreeuw in volle gloren vast te leggen. In het echt is het soms wat lastig te zien maar zo op de foto kom je allerlei kleuren tegen waarvan je misschien niet eens wist dat hij ze had!

Het wordt weer najaar, en dat brengt ook weer de najaarssoortjes met zich mee. Zo reed ik ik langs de Brouwersdam in de hoop wat leuke soortjes te treffen. Het begon al goed met een Smelleken die op Oeverpiepers aan het jagen was. Zag ik de eerste Zeekoet al weer zwemmen en liet een mannetje Zwarte Zee-eend zich leuk bekijken. Later in de middag toen ik op de terugweg weer langskwam waren en nog meer leuke bijgekomen. Zo zag ik Drieteenstrandloper, Paarse Strandloper, Kanoet, Goudplevier en kwam er plotseling deze Sneeuwgors aanvliegen die precies naast mijn auto landde op de blokken. Al zag ik dat hij hier al vaker gezien was voelde het echt als een geluksmomentje, al helemaal als je er zo'n plaat aan overhoud.

Tijdens mij vakantie in de Weerribben ben ik bijna elke avond met de boot door het gebied gevaren op zoek naar leuke soorten, momenten of gewoon te genieten van de rust. Hier in dit gebied is de Purperreiger de meest algemene reiger en we kwamen ze dus ook regelmatig tegen. Vaak opvliegend of overvliegend en kreeg niet veel kansen om de soort ook te fotograferen. Totdat mijn vader roept dat er ééntje vlakbij in de kant staat. Terwijl ik mij omdraai in de hoop hem te zien kon ik hem nergens meer bekennen. Pas toen we er bijna voorbij waren zag ik dat hij zich probeerde schuil te houden in de slootkant. Een gedrag wat ik nog niet eerder gezien had.

Dit was voor mij toch wel de soort van de maand, op de laatste dag van de maand zat ik in een vogelkijkhut in Friesland te genieten van de rust en te hopen dat er wat leuks langs zou komen. Nou zal ik je eerlijk vertellen dat het Porseleinhoen nu niet iets was waar ik rekening mee hield en was dus nogal verbaasd toen ik, terwijl ik mijn tas aan het inpakken was om weer te vertrekken, hem opeens uit het riet zag lopen. Had nog net genoeg tijd om hem vast te leggen voordat hij weer het riet in verdween. Het was pas de 2e keer dat ik er één mocht zien en de eerste keer dat ik er zelf één vond!

25 Juni, een rondje Nederland met wat leuke soorten stond op de planning. We begonnen de ochtend in het Kotterbos van Lelystad waar we erg veel activiteit opmerkte. Veel soorten waren nog druk aan het zingen. Zo hoorde we onder andere Tuinfluiters, Bosrietzangers, Zwartkoppen, Sprinkhaanzangers en een nog zingende Nachtegaal. Maar vooral 1 van die Sprinkhaanzanger liet zich uitstekend horen en na een korte zoekactie fantastisch zien. (wie zijn geluid niet kent moet dat maar eens opzoeken, een leuke ratel als een sprinkhaan) Met enig geduld en goed kijkend hoe de vogel reageert of we hem storen of niet kon ik aardig in de buurt komen en wist ik mijn beste foto tot nu toe te maken van deze, toch wel redelijke schuwe, soort!

Al zoekende naar een Bergfluiter in Nationaal Park De Meinweg (Li) hoorde we meerdere keren de roep van de Zwarte Specht, een prachtige grote, meestal vrij schuwe specht. Nadat we hem al een paar keer hadden horen roepen kwam het geluid opeens van wel heel dichtbij. Toen ik omkeek vloog ze op zo'n 15m langs en besloot ze wat verderop in de boom te gaan zitten. Hier liet ze zich gelukkig voor een aantal minuten prachtig zien!

Koningsdag, waar veel mensen het zien als zuipen en feest vieren denk ik alleen maar aan een extra vrije dag om vogels te kijken. Ik besloot een rondje maasvlakte te doen aangezien je maar nooit weet wat daar op duikt. Op heel veel tapuiten na was er niet veel te beleven en reed ik door naar het Brielse Gatdam in de hoop wat andere vogels te vinden. Hier bleek het erg vogelrijk en kwam ik al snel tientallen (Ja echt!) Nachtegalen tegen, enkele Blauwborsten, Zwartkop, Braamsluiper, een paartje Goudvinken en een groep van 7 prachtige, maar toch altijd schuwe, Beflijsters.

16 maart krijg ik de melding van een groep Flamingo's bij de Zevenhuizerplas. Aangezien ze vrij zeldzaam zijn hier in de buurt en er de kans bestond dat er wilde Europese Flamingo's tussen zaten ben ik gelijk gaan kijken. Deze prachtige groep trof ik dan als snel aan op de plas en vanaf het strandje bij Nesselande kon ik de groep mooi met een laag standpunt fotograferen. Deze groep is door andere vogelaars grondig uitgezocht en blijkt inderdaad dat er 5 wilde Europese Flamingo's tussen zaten samen met 2 Chileense Flamingo's en 4 hybride vogels. Vooral door het lage standpunt vind ik dit een erg leuke foto geworden.

Maandag 14 februari. Er komt een melding binnen van een Amerikaanse zangvogel in België, maar nog geen 200m van de Nederlandse grens. En zoals al verwacht werd hij diezelfde dag ook in NL gezien. Dit was pas de 2e keer dat deze soort in NL te zien was maar ik had voorlopig geen tijd, het was immers net weekend geweest. Na een dinsdag knagend doorgebracht te hebben op werk toch maar besloten de volgende dag vrij te nemen en op goed geluk richting Emmadorp (ZL) te rijden. Tot mijn grote geluk, waar ik wel vaker "last" van schijn te hebben kwam hij recht op me afgevlogen en ging op 3 meter voor mijn neus poseren. Het ging allemaal zo snel dat ik het vooral knap vind dat ik nog een scherpe foto heb weten te produceren.

De Friese kust is zo'n plek waar ik het fantastisch vind om te vogelen maar het helaas zo'n eind rijden is. Ik kom er maar een paar keer per jaar en hoop nog steeds de Fraters een keer te vinden. Al begin ik het idee te krijgen dat ze mij gewoon aan het ontwijken zijn. Wie mij gelukkig wel steeds opzoeken zijn de sneeuwgorzen. Hier zat een groepje van ongeveer 25 vogels te foerageren op de rand van de dijk.

Het is 16 december en er wordt via Facebook door een niet-vogelaar een bijzondere "paarse vogel" gemeld in de Alblasserwaard. Na wat onderzoek en navraag wordt de precieze locatie bekend en 18 december kan ik de vogel zien. Het is indien aanvaard een nieuwe soort voor Nederland. 4 dagen later, ik had gelukkig vakantie maar stond in Utrecht, wordt een 2e vogel gevonden bij de Eendragtspolder. Aangezien dit zo dicht bij huis is en het toch een van mijn vaste gebieden is wilde ik ook deze vogel graag zien. Ik ben er gelijk naar toe gereden en na een klein uurtje heb ik de vogel zo'n 3 minuten prachtig van dichtbij gezien. Daarna trok hij verder het gebied in en liet hij zich steeds moeilijker zien.

Ik was na de eerste boottocht nog meer fan geworden van de zeevogels en ben nogmaals met een tocht mee geweest met BirdingHolland. Dit keer vanaf Lauwersoog de Noordzee op. Het was een stuk kouder en niet echt hele zeldzaamheden gezien maar de Jan-van-Genten lieten zich fantastisch zien en fotograferen. Soms doken ze zelfs op nog geen 10m van de boot het water in naar het visafval wat overboord gegooid werd. Echt een ervaring om aan te raden!

16 Oktober was het weer eens tijd voor wat nieuws, ik ben mee gegaan met een boottocht van BirdingHolland vanuit Schevingen de zee op. Deze tochten worden jaarlijks georganiseerd om de vogels die voornamelijk op zee leven beter te kunnen zien. Leuke soorten als Drieteenmeeuw, Jan-van-Gent, Alk en Zeekoet zijn soorten die je eigenlijk wel te zien krijgt maar het is altijd hopen op dat ene "speciale" soortje. En dat geluk hadden we, een Grauwe Pijlstormvogel vloog een tijdje achter de boot tussen de meeuwen en liet zich goed zien. Vanaf de vaste wal is deze soort zelden (eigenlijk nooit) zó goed te zien.