Foto van de Maand

In eerste instantie gemeld door een visser op een plas bij Zoetermeer, later teruggevonden door een Waddinxveense vogelaar. De vogel stoorde zich weinig aan de mensen en liet zich goed zien. Hij trok zo wel erg veel aandacht van fotografen, maar dat deed hem blijkbaar weinig. Daar ben ik in dit geval zelf ook schuldig aan. 3x bezocht ik deze vogel, ja omdat hij zich leuk liet zien, maar ook omdat het een unieke vogel is om van zo dichtbij te bewonderen. Uiteindelijk heeft de vogel er ruim 3 maanden gezeten.

Een jaartje fanatiek vogelen in eigen woonplaats heeft dit jaar een hoop leuks opgeleverd, zo ook het regelmatig checken van een klein bouwterreintje op hemelsbreed 500m van mijn huis. Er hing langdurig een groep van 14 Boomleeuwerik rond en een grote groep 'klein spul' bestaande uit: Vink, Groenling, Ringmus en een enkele Grote Barmsijs. Het was een mede-vogelaar die de 29e twee Europese Kanaries ontdekte in deze groep. Ik had die middag geen tijd meer maar de volgende ochtend zaten ze er nog en had ik ze al snel gevonden.

Elk najaar staat er een stripje op de planning met de vrienden (en aanhang). Gelukkig respecteren ze mijn vraag naar natuur er staat er standaard een rondje Dwingelderveld op de planning. Tegenwoordig kunnen ze dat, dankzij mijn enthousiasme, zelf ook wel waarderen. Helaas weten we al jaren de Klapekster te ontlopen maar worden we altijd wel weer verrast door de onvoorspelbaarheid van de natuur. We waren nog maar net aan ons rondje begonnen toen ik plots een gierzwaluw zag vliegen. Nou is 14 oktober best wel laat voor die soort en wordt de kans op een zeldzamere soortgenoot snel groter. Tot mijn grote geluk bleek het dan ook een Vale Gierzwaluw te zijn, de eerste van dit najaar en voor mij nog een nieuwe soort!

Fijne bijvangst tijdens een Grijze Strandloper twitch. Waarvoor ik trouwens net op tijd was want nadat ik die gezien heb zijn er geen zekere waarnemingen meer geweest.
Het was in ieder geval een prachtig stukje ondergelopen weiland in Noord-Holland wat nogal veel leuke vogels aantrok en zo liepen er dus ook 3 Grauwe Franjepoten. Zo nu en dan kwamen ze erg dichtbij waardoor ze zich leuk lieten fotograferen. Gebeurd niet vaak dat ik ze zo dicht voor mijn lens krijg laat staan 2 tegelijk!

Ja daar is hij dan eindelijk, een soort waar ik al langere tijd op hoopte. Ik was niet specifiek op zoek maar hoopte dat ooit onze wegen zouden kruisen. Nu was het eindelijk zo ver, recht voor mijn neus en midden op het pad trof ik deze Adder aan. Het had zelfs niet veel gescheeld of ik was er bijna boven op gaan staan. Hij liet zich goed fotograferen maar besloot na een aantal minuten wel dat het mooi geweest was en glibberde in een vloeiende beweging het gras in.

Een saaie woensdagmiddag werd verstoord door een appje van een lokale vogelaar/natuurfanaat. Hij had die nacht een zeldzame nachtvlinder gevangen in zijn tuin en zou hem nog even bewaren zodat anderen hem ook konden zien. Ik ben (nog) niet zo heel erg fan van de nachtvlinders maar dit bleek pas de 9e voor NL te zijn, dan laat ik zo'n kans niet liggen. Ik mocht aanwezig zijn bij de vrijlating waardoor we de vlinder in een natuurlijke omgeving konden fotograferen.

De algemeenste specht die we hebben maar zo dicht bij krijg ik ze toch echt niet vaak. Deze jonge specht vloog zijn ouder achterna door de woonwijk terwijl zij samen foerageerde op de enkele bomen die er staan. Zo nu en dan komen ze dan ook een kijkje nemen in de boom die recht voor mijn dakraam staat en mijn kamer opeens prima als schuilhut functioneert. Hierdoor kon ik hem prachtig op ooghoogte fotograferen.

Weer een uil? Jazeker, het blijven geheimzinnige soortjes die je zelden ziet als je niet weet waar ze zich schuilhouden. Maar inmiddels zijn er ook van deze soort minimaal twee nesten met jongen gevonden in mijn woonplaats. Deze oudervogel trof ik zeer toevallig na een rondje fietsen. Het was aan het begin van de schemer en was op weg naar huis toen ik opeens vlak naast het fietspad een uil zag jagen boven het veld. Nog nooit zag ik een uil jagen terwijl het nog "licht genoeg" was voor foto's maar de jongen moeten eten en vragen om veel muizen. Hierdoor gaan de uilen soms al wat vroeger jagen en mocht ik daar dus getuige van zijn. Ik stond rustig te kijken en hij trok zich vrij weinig van mij aan. Hij kwam zelf dichterbij en kwam soms tot op enkele meters langs gevlogen! Blijft uniek als een vogel zich van zo dichtbij laat zien.

Begin van het voorjaar, de eerste leuke soortjes worden weer gemeld en sommige vogels zijn al aan het broeden of, zoals deze bosuil, al even klaar. Eind april kwam er een melding dat we weer eens jonge Bosuilen hadden in mijn woonplaats. Na een avondje zoeken kon ik helaas nog niks vinden en even leek het er op dat ze toch verdwenen waren. Blijkbaar wisten ze zich gewoon goed schuil te houden en kon ik een paar dagen later 2 jongen en een ouder bewonderen. Voor het eerst dat ik jonge Bosuilen zag en voor het eerst dat ik een volwassen Bosuil zo goed (in daglicht) kon bekijken. Weer een ervaring rijker!

Ik heb in maart niet heel veel gefotografeerd. Ook heb ik nog een tijdje met een nieuwe camera rondgelopen om te testen. Niet zo'n grote zware spiegelreflex maar eentje met digitale zoom. Minder kwaliteit, wel meer bereik. Omdat er een reis gepland stond naar het buitenland en ik op die reis niet mijn grote telelens wilde meeslepen. Het grote bereik zorgt voor makkelijker bewijsplaatjes maken maar echte topplaten heb ik er niet mee gemaakt. Deze foto van een grutto kwam dan nog het meest in de buurt.

Sta je even lekker te douchen, klopt mijn pa opeens op de deur. Er zit een Sperwer in de tuin met prooi. Snel afgedroogd en mijn camera gehaald. Het was nog even prutsen met het juiste standpunt vinden omdat hij precies op een plek in de boom zat waar ik slecht zicht op had maar ik had een doorkijkje gevonden. De Sperwer had een Roodborstje te pakken en heeft die helemaal op zitten peuzelen. Zelfs de pootjes gingen naar binnen. Ik heb ook een stuk kunnen filmen wat je hier op mijn YouTubekanaal kunt bekijken.

Een melding krijgen van een Oehoe in eigen regio? Dat is toch wel het meest onverwachte wat mij overkwam tijdens een toevallig dagje vrij. Ik hoefde dus ook niet te twijfelen om die kant op te gaan want dat wil je gewoon met eigen ogen zien. Eenmaal ter plaatse was de vogel nog niet teruggevonden maar werd dankzij wat fanatieke vogelaars al snel gelokaliseerd. De vogel zat rustig in een boom wat om zich heen te kijken. Een hagelbui leek hem niet zo veel te doen maar zijn aanwezigheid was ook onder de kraaien niet onopgemerkt gebleven waardoor hij wat actiever werd. De volgende dag was hij al weer gevlogen, ik vermoed naar een plekje zonder die irritante kraaien.